vloxos

Αξιοθέατα

Ξεκινάμε το  ταξίδι μας στο «Πέλαγος της Αιτωλίας» από την πόλη του Αγρινίου και ακολουθώντας την Ε.Ο. Αγρινίου – Θέρμου, με κατεύθυνση προς το Καινούργιο και την  Παραβόλα. Από αυτήν την βορειοδυτική είσοδο της Τριχωνίδας, συναντούμε την Δ.Ε. Θεστιέων και ο πρώτος οικισμός που συναντάμε στα βόρεια της Τριχωνίδας είναι το Παναιτώλιο, το μεγαλύτερο χωριό της Τριχωνίδας, γενέτειρα πατρίδα του μεγάλου Έλληνα γλύπτη Χρήστου Καπράλου. Στα ανατολικά του Παναιτωλίου, στις παρυφές της λίμνης βρίσκονται τα «Αμπάρια». Εδώ υπήρχε το παλιό αντλιοστάσιο του Παναιτωλίου, το οποίο ανακαινίστηκε μέσω του Ευρωπαϊκού Προγράμματος LIFE – ΦΥΣΗ 1999, «Δράσεις για την προστασία των ασβεστούχων βάλτων της λίμνης Τριχωνίδας» και μετατράπηκε σε Κέντρο Περιβάλλοντος Τριχωνίδας (ΚΕ.ΠΕ.ΤΡΙ).

 

Οι ντόπιοι προτείνουν…  Αμπάρια

Abaria_1

Στην έξοδο από το Παναιτώλιο, στη δεξιά πλευρά του δρόμου, υπάρχει σήμανση με αναφορά στην περιοχή Αμπάρια. Στην περιοχή Αμπάρια, λειτουργεί το Κέντρο Περιβάλλοντος Τριχωνίδας (ΚΕ.ΠΕ.ΤΡΙ). Επίσης η περιοχή προσφέρεται για πεζοπορία αλλά και για ποδηλασία. Το φυσικό κάλλος της περιοχής το καθιστά ιδανικό για να περάσετε χρόνο κοντά στην ηρεμία της λίμνης.

Κέντρο Περιβάλλοντος Τριχωνίδας (ΚΕ.ΠΕ.ΤΡΙ.)

Το Κέντρο Περιβάλλοντος Τριχωνίδας εδρεύει στη θέση Αμπάρια στις όχθες της Τριχωνίδας, ανάμεσα στα χωριά Παναιτώλιο και Καινούργιο. Δημιουργήθηκε από το πρόγραμμα LIFE-Φύση με χρηματοδότες την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας και το Εθνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών.

Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να ενημερωθούν σχετικά με την Τριχωνίδα, τους σημαντικούς οικοτόπους της περιοχής, τις απειλές και τα μέτρα προστασίας τους. Η ενημέρωση γίνεται από εκπαιδευμένο προσωπικό με ξενάγηση στο χώρο του Κέντρου, μέσω προβολής εκπαιδευτικών video και διανομής ενημερωτικών φυλλαδίων. Στο κέντρο λειτουργούν εκθεσιακός χώρος , αίθουσα προβολής διαφανειών και ταινιών. Στον εκθεσιακό χώρο βρίσκονται θεματικοί πίνακες με φωτογραφίες και κείμενα σχετικά με τη λίμνη , τους ασβεστούχους βάλτους  και τη γύρω περιοχή , τις δράσεις των ευρωπαϊκών και εθνικών προγραμμάτων για το περιβάλλον, τις δραστηριότητες  των κατοίκων, ενυδρείο με τα ψάρια της λίμνης καθώς και τη μακέτα της υδρολογικής λεκάνης της λίμνης. Επίσης γίνονται μαθήματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης  σε μαθητές σχολείων που επισκέπτονται το κέντρο. Στεγάζεται επίσης το εκθετήριο των ντόπιων, ποιοτικών παραδοσιακών προϊόντων που παράγει ο Γυναικείος Συνεταιρισμός Παναιτωλίου.

Για περισσότερες πληροφορίες ή για να κανονίσετε κάποια ομαδική επίσκεψη επικοινωνήστε με τον υπεύθυνο του Κέντρου Περιβάλλοντος στο τηλέφωνο 2641051203 ή στο e-mail kepetri@otenet.gr

Πηγή: www.life-trichonis.gr

Παραλίμνιος οικισμός της Παλαιοχώρας

Ο  εγκαταλειμμένος  οικισμός της Παλαιοχώρας, βρίσκεται διακόσια μέτρα από τη λίμνη Τριχωνίδα. Αποτελείται από ένα σύμπλεγμα επτά πετρόκτιστων σπιτιών, χτίστηκε το 1830 και εγκαταλείφθηκε όταν οι κάτοικοί του μετακινήθηκαν βόρεια και εγκαταστάθηκαν κατά μήκος της οδικής αρτηρίας που έγινε επί Χαριλάου Τρικούπη το 1885. Αυτό γιατί εδαφικά και κλιματολογικά θεωρήθηκε περισσότερο προνομιούχα περιοχή εκ του γεγονότος ότι βρισκόταν σε απόσταση από τις βαλτώδεις περιοχές της λίμνης που ευθύνονταν για τις επιδημίες ελονοσίας που έπλητταν προπολεμικά το πληθυσμό.

Ο οικισμός της Παλαιοχώρας είναι ένα άριστο δείγμα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής από τους ελάχιστους παραδοσιακούς οικισμούς που έχουν διασωθεί στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας. Αποτελεί μέρος της φυσικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς και η οποία αξίζει να προστατευτεί, αξιοποιηθεί και αναδειχθεί. Για να βρεθεί κανείς στον οικισμό θα πρέπει να ρωτήσει τους ντόπιους στο κέντρο του Καινούργιου γιατί δεν υπάρχει σήμανση. Η πρόσβαση είναι εύκολη.

Βλοχός- Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Από την κεντρική πλατεία του χωριού Καινούργιου, στρίβοντας αριστερά σε μόλις 6χλμ. θα βρεθείτε στο χωριό  Βλοχός και σε 3 χλμ. θα βρεθείτε στην Ακρόπολη των Θεστιέων. Σε πλάτωμα νότια της κορυφής βρίσκεται το Μοναστήρι του Βλοχού. Το μοναστήρι έχει παλιότερα και νεότερα κτίσματα, μεταξύ των οποίων και ο Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. Πρόκειται για ένα απλό μονόχωρο  Ναό του 18ου αιώνα, βασιλικού ρυθμού, αφιερωμένο στα εννιάμερα της  Κοίμηση της Θεοτόκου (23 Αυγούστου).

Η ίδρυση του Μοναστηριού ανάγεται στα τέλη του 12ου και αρχές του 13ου αιώνα. Επανιδρύθηκε όμως στα μέσα του 16ου αιώνα, όπως μας φανερώνει το σιγίλιο του 1563 του Οικουμενικού Πατριάρχου Ιωάσαφ του Β’ (1555-1565) όπου χαρακτηρίζεται Σταυροπηγιακή Μονή. Δηλαδή υπάγεται κατευθείαν στο Πατριαρχείο. Όταν το 1834 έκλεισε το Μοναστήρι με διάταγμα του Όθωνα, όλα πήγαν στη Μονή Προυσσού. Από όλα  αυτά σήμερα έχουν διασωθεί, ένα Ευαγγέλιο, μια λειψανοθήκη, ένα δισκοπότηρο και η σφραγίδα του Μοναστηριού και φυλάγονται στο Σκευοφυλάκιο της Μονής. Το τέμπλο του ναού είναι αξιομνημόνευτο. Στη Μονή ασκήθηκε ο διδάσκαλος του γένους Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός.

Πηγή:www.epoxi.gr

 

Βλοχός Ακρόπολη

Στην ίδια περιοχή στο  χωριό Βλοχός, σε μια δυτική πλαγιά του Παναιτωλικού, στα Αραποκέφαλα, βρίσκεται η ακρόπολη των αρχαίων Θεστιέων. Οι απότομοι βράχοι που περιβάλλουν το χώρο έκαναν απροσπέλαστη την ακρόπολη και, έτσι, τα τείχη ήταν αναγκαία μόνο από τα νότια και τα δυτικά. Σε αυτή την πλευρά διατηρούνται σε όλο της το μήκος αρκετοί δόμοι (πλινθόστρωση) χωρίς πύργους. Ο Βλοχός στα βυζαντινά χρόνια ήταν οχυρό κάστρο. Δόθηκε κι αυτό ως προίκα το 1294 στο Φίλιππο του Τάραντα. Από τους Τούρκους καταλήφθηκε το1450, για να ερημωθεί στη συνέχεια. Σήμερα σώζονται υπολείμματα της οχύρωσής του.

Πηγή:www.epoxi.gr

Αρχαίο Βουκάτιο

voukatio Στην Παραβόλα, στο κέντρο του οικισμού, υψώνεται ένας λόφος που ονομάζεται Παλιόκαστρο, με πανοραμική θέα στη λίμνη Τριχωνίδα, στην κορυφή του οποίου σώζονται τα ερείπια του αρχαίου αιτωλικού οχυρού Βουκάτιον. Στα ερείπια του κάστρου συνυπάρχουν στοιχεία από την Ελληνιστική, τη Βυζαντινή και την Οθωμανική περίοδο.
Η οχύρωση της πόλης αποτελούνταν από ευρύ περίβολο ο οποίος σήμερα διατηρείται καλύτερα κατά το βόρειο τμήμα του, όπου σε ορισμένα μάλιστα σημεία το τείχος σώζει σχεδόν το αρχικό του ύψος. Προς τα νότια ο περίβολος εκτεινόταν στο πεδινό τμήμα που μεσολαβεί ως τη λίμνη Τριχωνίδα, τα ίχνη του όμως βαθμιαία χάνονται, με αποτέλεσμα να μην είναι σαφής η συνολική μορφή και έκτασή του.
Η ακρόπολη, η οποία ήταν ενσωματωμένη στη βόρεια πλευρά του ευρύτερου περιβόλου, ήταν μικρή και μακρόστενη. Η είσοδός της ήταν στη δυτική πλευρά και πλαισιωνόταν με ημικυκλικούς πύργους. Εξωτερικά ακολουθούσε τη φυσική μορφολογία με μία σειρά ακανόνιστων προεξοχών. Στη ΝΑ γωνία της ακρόπολης αξιοσημείωτος είναι ένας ημικυκλικός πύργος ο οποίος διατηρείται και σήμερα σε σημαντικό ύψος με τα τρία παράθυρά του. Ο πύργος αυτός επικοινωνούσε τόσο με την ακρόπολη, όσο και με το υπόλοιπο τμήμα της οχύρωσης. Στη νότια πλευρά του διατηρούνται ενδείξεις ύπαρξης ξύλινης κλίμακας, η οποία μπορεί να οδηγούσε σε ξύλινη στέγη ή πλατφόρμα.
Ο χώρος της ακρόπολης σήμερα καταλαμβάνεται από το σύγχρονο νεκροταφείο, που περιλαμβάνει και σημαντικό ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου, η αρχική κατασκευή του οποίου ανάγεται στην παλαιοχριστιανική περίοδο. Στο εσωτερικό της ακρόπολης λειτουργεί επίσης σήμερα το κτίριο του Δημαρχείου Παραβόλας.
Κατάλοιπα της αρχαίας πόλης και του νεκροταφείου της έχουν αποκαλυφθεί σε σωστικές ανασκαφές τα τελευταία χρόνια.

Πηγή: Πανεπιστήμιο Πατρών, monuments.hpclab.ceid.upatras.gr

 Η Παναγιά του Κάστρου

Χτισμένη πάνω στο ίδιο ύψωμα  δίπλα στα ερείπια του Αρχαίου Βουκατίου βρίσκεται η βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας του Κάστρου ή της Παλαιοκαστρίτισσας (Κοίμησης της Θεοτόκου). Αποτελεί λαμπρό μνημείο της παλαιοχριστιανικής περιόδου (1η χιλιετία μ.Χ.). Το ρυθμό της τρίκλιτης βασιλικής συμπληρώνει ημικυκλική αψίδα. Το σημερινό της μέγεθος είναι αποτέλεσμα παρεμβάσεων και καταστροφών κατά την εποχή του Δεσποτάτου και αργότερα της Τουρκοκρατίας. Η περιοχή κυριεύθηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους και παρέμεινε κατακτημένη ως το 1828 οπότε και συμπεριλήφθηκε στο πρώτο αυτόνομο κράτος με τον ερχομό του Καποδίστρια για να αποτελέσει τελικά το 1830 οργανικό τμήμα του πρώτου ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Πηγή:www.epoxi.gr

(δείτε τον “Τουριστικό Χάρτη”)

Λαογραφικό Μουσείο Παραβόλας

Στη ίδια θέση στο  αρχαίο Βουκάτιο (παλιό Κάστρο) στην Παραβόλα, βρίσκεται το λαογραφικό μουσείο. Το παλιό και επιβλητικό κτήριο που στεγάζεται  το λαογραφικό μουσείο, αρχικά λειτουργούσε ως σχολαρχείο και στη συνέχεια ως το εξατάξιο γυμνάσιο της περιοχής. Το μουσείο περιλαμβάνει εκθέματα, όπως οπλισμό και εξοπλισμό από το 1821, γεωργικά μηχανήματα, χειροποίητα σκεύη οικιακής χρήσης, φωτογραφικό υλικό που αποτυπώνει την αρχιτεκτονική των σπιτιών, όπως ήταν παλιά στην περιοχή της Παραβόλας, καθώς και φωτογραφίες ατόμων. Περιλαμβάνει επίσης, αναπαραστάσεις επαγγελμάτων, παραδοσιακές ενδυμασίες, βιβλία, χειροποίητα λευκά είδη κτλ. Τα περισσότερα εκθέματα, συγκεντρώθηκαν από δωρεές των μελών του συλλόγου γυναικών «Η Τριχωνίδα» και κατοίκων ολόκληρου του δήμου Παραβόλας.

Ωράριο Λειτουργίας: Το Χειμώνα κάθε Κυριακή 16:00-18:00. Το Καλοκαίρι κάθε Κυριακή 18:00-20:00. Υπεύθυνες για το μουσείο είναι οι κκ Μυργιάννη Μαρία και Κουτσοκώστα Ιωάννα.

(δείτε επίσης την ενότητα “Διαδρομές”)

Οχύρωση Αρχαίου Φιστύου

Στη Νερομάνα σώζονται και τα ερείπια μιας αρχαίας οχυρωμένης πόλης, του αρχαίου Φιστύου. Η οχύρωση αναπτύσσεται γύρω από το ερειπωμένο μοναστήρι των Αγίων Αποστόλων. Στην περιοχή της εκκλησίας υπάρχει και μία πηγή, γύρω από την οποία υπάρχουν αρχαίες λιθόπλινθοι. Ερείπια αρχαίων κτιρίων και τάφοι έχουν βρεθεί μέσα στα όρια, αλλά και εξωτερικά της oχύρωσης της πόλης. Βόρεια της οχύρωσης της πόλης του αρχαίου Φιστύου, βρισκόταν το ιερό της “Αφροδίτης Συρίας της εν Φιστύω”. Αυτό  συμπεραίνεται από το περιεχόμενο των επιγραφών που βρέθηκαν εκεί, εντοιχισμένες στην παλιά εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Αποτελούσε ιερό της πόλης του Φιστύου, ενώ οι επιγραφές που βρέθηκαν εκεί, είναι κυρίως απελευθερωτικές (δούλων) και χρονολογούνται σε μεγάλο βαθμό στο τέλος του 3ου και τις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. Δυστυχώς, το παρόν αξιοθέατο δεν επισκέψιμο.

Οι ντόπιοι προτείνουν…. Καλλιθέα “Το μπαλκόνι της Τριχωνίδας”

KALITHEA_panorama

Ανηφορίζοντας μετά τη Νερομάνα συναντάμε την Καλλιθέα, η οποία αποκαλείται και αυτή “Μπαλκόνι της Τριχωνίδας”. Η θέα προς τη λίμνη είναι εκπληκτική και το φυσικό περιβάλλον πανέμορφο. Επίσης, στον οικισμό, θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε τα πετρόκτιστα κτίσματα, όπως είναι τα παραδοσιακά καφενεία της περιοχής.

(δείτε επίσης την ενότητα “Διαδρομές”)

Πετρόχτιστο Γεφύρι

Στην  Κάτω Μακρυνού αξίζει να δείτε το «Πέτρινο Γεφύρι» της περιοχής, στην άκρη του χωριού στο δρόμο προς Ναύπακτο.

Εξωκκλήσια-Μεταβυζαντινά μνημεία

Στην Καψοράχη αξίζει να επισκεφθεί κάποιος τα εξωκκλήσια του Αγίου Νικολάου και των Αγίων Θεοδώρων, χτισμένα τον 17ο αιώνα στην περιοχή του οικισμού Παλαιοχώρι  (μεταβυζαντινά μνημεία).

Ασκληπιείο

Στη Γαβαλού  αξίζει κανείς να επισκεφτεί το Ασκληπιείο-θεραπευτήριο του αρχαίου Τριχωνίου (τη σημερινή Γαβαλού) που είναι από τον 4ο αιώνα π.Χ. . Το 1992 κατά τη διάρκεια σωστικών ανασκαφών ήλθε στο φως αρχαίο κτήριο, το οποίο βάσει των επιγραφικών ενδείξεων ταυτίζεται με Ιερό του Ασκληπιού. Βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου «Παλιόκαστρο», όπου εκτείνονταν η αρχαία πόλη, εκτός των τειχών αυτής και πιθανόν πλησίον του αρχαίου δρόμου που οδηγούσε στο αρχαίο Θέρμο. Ανάμεσα στα πιο σημαντικά ευρήματα συγκαταλέγονται πήλινα ομοιώματα ανθρώπινων μελών όμοια με αντίστοιχα από το Ιερό του Ασκληπιού στην Κόρινθο, καθώς επίσης αναθηματικές και κυρίως μεγάλος αριθμός απελευθερωτικών επιγραφών του 2ου αι. π.Χ. Πήλινοι λύχνοι, φορητοί βωμοί μικρών διαστάσεων, αγνύθες (βαρίδια του αργαλειού), θυμιατήρια, αναθηματικά αγγεία, όπως κρατηρίσκοι και σκύφοι (είδος ποτηριού με φαρδύ στόμιο και δύο λαβές), μικρά πήλινα ειδώλια, μεγάλα πήλινα και μαρμάρινα ειδώλια, τα οποία μπορεί να ήταν είτε αφιερώματα των πιστών είτε να αναπαρίσταναν κάποια θεότητα (θεά Υγεία), νομίσματα, εκ των οποίων πολλά είναι νομίσματα της Αιτωλικής Συμπολιτείας και χρονολογούνται στον 3ο  και 2ο  αι. π.Χ., συμπεριλαμβάνονται στα ευρήματα της ανασκαφής.

Πηγή: Πανεπιστήμιο Πατρών, monuments.hpclab.ceid.upatras.gr

Επίσης ενδιαφέρον προκαλεί και το Γυμνάσιο, το οποίο είναι κατασκευασμένο από πέτρα. Το γυμνάσιο χτίστηκε 1940 και  είχε χρησιμοποιηθεί ως νοσοκομείο.

Μοναστήρι Κατερινούς (Γεννήσεως της Θεοτόκου)

Το Ιστορικό Μοναστήρι της Κατερινούς (Γεννήσεως της Θεοτόκου) βρίσκεται στην βορεινή πλαγιά του Αρακύνθου, μέσα σε πυκνόφυτη περιοχή, τρία χιλιόμετρα νότια από το χωριό Γαβαλού, στην Δ.Ε. Μακρυνείας.

katerinou

Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην Παναγία και συνδέεται με ουράνια αποκάλυψη. Η ονομασία Κατερινού δηλώνει τοπωνυμία, παράδοση αναφέρει ότι κάποια βοσκοπούλα ονόματι Κατερίνα που ζούσε εκεί στα χρόνια της σκλαβιάς, έβλεπε την Παναγία και άκουγε θεϊκή φωνή που της έλεγε να χτίσει το μοναστήρι, να βοηθήσει τους σκλαβωμένους και να αγωνιστεί για το λυτρωμό του γένους. Η Κατερίνα στο σημείο που έβλεπε την Παναγία έκτισε εικονοστάσι, αργότερα περί το 1100 στο ίδιο σημείο ανοικοδομήθηκε το μοναστήρι. Δυστυχώς για τους πρώτους αιώνες του Μοναστηριού δεν υπάρχουν πληροφορίες.

Το μοναστήρι έχει διώροφα κελιά που είναι χτισμένα στη βορειοδυτική πλευρά σχηματίζοντας καμαροσκέπαστη στοά προς το μέρος της αυλής. Η κεραμοσκέπαστη στέγη το 1968 αντικαταστάθηκε με τσιμεντένια. Στη μέση της δυτικής πλευράς υπάρχει ένας υπεραιωνόβιος πλάτανος και δίπλα του παλιά βρύση με τρεχούμενο νερό. Στο κέντρο της μονής βρίσκεται το καθολικό. Εκεί πριν 200 χρόνια υψωνόταν τρίκλινη πέτρινη βασιλική με εγκάρσιο κλίτος, το 1979 κατεδαφίστηκε και στην θέση της χτίστηκε τσιμεντένια βασιλική με υπερυψωμένο το κεντρικό κλίτος. Η μαρτυρία ανοικοδομήσεως του μοναστηριού προέρχεται από εντοιχισμένη κεραμίδα με την επιγραφή Γέννησης της Θεοτόκου 1760. Το καθολικό αυτό είχε ανεγερθεί το 1770 πάνω στα ερείπια παλαιότερου ναού.

Από τις εικόνες που σώζονται ξεχωρίζει η “Ένθρονη Θεοτόκος” στον τύπο της οδηγήτριας, κρατεί το Χριστό στην αγκαλιά της και περιβάλλεται από δυο αγγέλους και απο τέσσερις προφήτες που κρατούν ειλατάρια. Στο επάνω μέρος της εικόνας αναγράφεται παντάνασσα και στο κάτω μέρος επιγραφή 1865 Μαρτίου 26, χειρ.Ιω.Ζωγράφου, δια συνδρομής Αγαθάγγελου Ιερομονάχου της μονής Κατερινούς.  Το μοναστήρι παλαιότερα είχε σπουδαία βιβλιοθήκη. Ανάμεσα στα βιβλία αναφέρονται Ευαγγέλιο του 1686 που εκδόθηκε από τον Ν. Γλυκύ στην Βενετία αφιερωμένο στον μητροπολίτη Φιλαδέλφειας Μελέτιο Τυπάλδο και βιβλίο επιγραφόμενο Μέλισσα που τυπώθηκε από τον ίδιο εκδότη στην Βενετία το 1680.

Το μοναστήρι της Κατερινούς δια μέσω των αιώνων υπήρξε κέντρο θρησκευτικό, εθνικό, κοινωνικό και μορφωτικό. Ανέπτυξε πλούσια φιλανθρωπική, επαναστατική, οικονομική και πνευματική δραστηριότητα. Εδώ έγινε η μύηση και η ορκωμοσία του Μακρή στη Φιλική Εταιρεία. Εδώ γινόταν οι εθνοσυνάξεις των Κλεφταρματωλών όπου ορκίζοντο για Ελευθερία ή Θάνατο. Σε καιρούς εσχάτης πενίας και δυστυχίας το Μοναστήρι της Κατερινούς τάιζε πεινασμένους, έκρυβε κυνηγημένους, περιέθαλπε λαβωμένους. Σε καιρούς γενικής αμάθειας και αγραμματοσύνης μάθαινε στα σκλαβωμένα ελληνόπουλα γράμματα στο κρυφό σχολειό που λειτουργούσε στο μοναστήρι.

Πηγή:ieramonikaterinous.gr

Ι.Ν Ζωοδόχου Πηγής – Κελί (Κελλάκι)

Στην αρχή της Γαβαλούς στρίβοντας δεξιά, ο δρόμος μας οδηγεί στο παλιό χωριό, την Παλιογαβαλού μέσα από στις δασωμένες πλαγιές του Αρακύνθου. Συνεχίζοντας για 2 χιλιόμετρα περίπου, φτάνει κανείς στο Κελί (ή Κελλάκι). Σε λάκκωμα με πυκνή βλάστηση που περιτριγυρίζεται από τους όγκους των βράχων βρίσκεται το καθολικού μικρού μοναστηριού αφιερωμένο στη Ζωοδόχο Πηγή.

Είναι χτισμένο το 1788. Η τοπική παράδοση αναφέρει πώς μετά την Έξοδο του Μεσολογγίου, εδώ βρήκαν φιλοξενία μερικοί από τους πρόσφυγες. Ο ναός ανήκει στην κατηγόρια των σταυροειδών με τρούλο. Στην ανατολική του πλευρά σχηματίζεται ημικυκλική αψίδα που διατρυπά δίλοβο παράθυρο χωρισμένο με πεσσίσκο. Εξωτερικά ο κύλινδρος της αψίδας παρουσιάζεται εφτάπλευρος. Στο κέντρο του δαπέδου έχει τοποθετηθεί λίθινη πλάκα με δικέφαλο αετό και ανθέμια. Στο τέμπλο υπάρχουν σήμερα τρείς εικόνες : η μία εικονίζει το Γενέσιο της Θεοτόκου, το Χριστό στο Παντοκράτορα και τον Πρόδρομο. Προτείνεται η διαδρομή αυτή να γίνει με όχημα 4Χ4 γιατί είναι χωματόδρομος και σε κάποια σημεία είναι δύσβατοςΣτο Κελί Γαβαλούς στις 22 Αυγούστου πραγματοποιούνται εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Παναγίας της Κελιώτισας (δείτε επίσης την ενότητα “Πολιτιστικά”).

Πηγή: Αθανασίος Παλιούρας, (2004),  Βυζαντινή Αιτωλοακαρνανία, εκδόσεις Ίφιτος (α’ έκδοση 1985, εκδόσεις Αρσινόη)

Το δάσος του Φράξου

dasos_fraksou

Η επίσκεψη  στο  Τριχώνιο μπορεί να συνδυαστεί  με μια βόλτα στο δάσος του Φράξου κάνοντας ταυτόχρονα ορνιθοπαρατήρηση (birdwatching) στην Τριχωνίδα. Το ενδιαφέρον θα σας κεντρίσει ο αιωνόβιος τουρκικός πλάτανος ο οποίος βρίσκεται στην άκρη του χωριού και γίνεται εύκολα αντιληπτός λόγω του μεγάλου ύψους.