Agrinio-city-view

Αξιοθέατα

Παπαστράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο

Το Παπαστράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο στεγάζεται σε κτήριο που βρίσκεται στο πάρκο της πόλης και κτίστηκε τη δεκαετία του ’60 με δωρεά των αδελφών Παπαστράτου. Εκτίθενται ευρήματα που καλύπτουν ένα ευρύ χρονολογικό φάσμα από τη Νεολιθική εποχή (7η χιλιετία π.Χ.) έως τα ύστερα ρωμαϊκά χρόνια (4ος αι. π.Χ.) και προέρχονται από ολόκληρο το νομό Αιτωλοακαρνανίας, εκτός των περιοχών Θέρμου και Θυρρείου.  Τα εκθέματα παρουσιάζονται σε δύο αίθουσες και έναν μικρό προθάλαμο. Στο μικρό στεγασμένο αίθριο και τον αύλειο χώρο του μουσείου εκτίθενται επιτύμβιες στήλες, λίθινα και πώρινα αρχιτεκτονικά μέλη, καθώς επίσης και διάφορα λίθινα σκεύη (π.χ. τριβείο σταριού, κ.ά.).

Στοιχεία Επικοινωνίας:

Τηλέφωνο: 2641027377
Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Κυριακή: 8:30 π.μ. – 3:00 μ.μ., Δευτέρα κλειστά.

Δημοτική Πινακοθήκη

pinakothiki

Στολίδι πολιτισμού αποτελεί για την πόλη του Αγρινίου η Δημοτική Πινακοθήκη που στεγάζεται στο κτήριο που για χρόνια αποτελούσε την κατοικία του εκάστοτε διευθυντή της Τράπεζας Ελλάδας. Ο χώρος αυτός που διαμορφώθηκε ιδανικά  γίνεται πλέον σημείο αναφοράς για τον πολιτισμό του Αγρινίου και παρακαταθήκη για το μέλλον. Σύμφωνα με την Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής Πανεπιστημίου Πατρών κ. Μονιούδη-Γαβαλά “…Το κτήριο είναι προπολεμικό, έργο της Υπηρεσίας Κτηριακών Μελετών της Τράπεζας της Ελλάδος, υπό τον διακεκριμένο αρχιτέκτονα Ν. Ζουμπουλίδη. Αποτελεί δείγμα του ελληνικού μοντερνισμού και ένα από τα ελάχιστα ανεξάρτητα κτήρια κατοικίας Διευθυντή της Τράπεζας”.

Η λειτουργία της Πινακοθήκης εγκαινιάστηκε τον Δεκέμβριο του 2003 με έκθεση χαρακτικών του Π. Τέτση από τη συλλογή του ΜΙΕΤ. Καλλιτεχνικός διευθυντής της είναι ο ζωγράφος Χρήστος Γαρουφαλής.

Στοιχεία Επικοινωνίας:

Διεύθυνση: Δημ. Βότση 2, τηλέφωνο: 2641360316, e-mail: pinakothiki@agrinio.gr

Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Σάββατο: 10:00 π.μ. – 1:30 μ.μ. και 6:00 μ.μ. – 8:30 μ.μ., Κυριακή: 10:00 π.μ. – 1:30 μ.μ., Δευτέρα κλειστά.

Γλυπτοθήκη “Χρ. Καπράλος”

Στην πόλη του Αγρινίου, από το 1996, λειτουργεί η Γλυπτοθήκη Καπράλου. Σε ένα σύγχρονο κτήριο μοντέρνας αρχιτεκτονικής, δωρεά της οικογένειας Παπαστράτου, φιλοξενείται η μεγαλύτερη συλλογή έργων του καλλιτέχνη, της περιόδου 1930-1956. Ο Δήμος Αγρινίου ως ελάχιστη τιμή στον μεγάλο πλάστη και δημιουργό, το 1993 σε συνεργασία με το ίδρυμα “Χρήστος και Σούλη Καπράλου” προχώρησε στη χύτευση των έργων και στη συνέχεια, από το 1994, σταδιακά τοποθέτησε τα έργα στη μόνιμη θέση τους στον υπέροχο εκθεσιακό χώρο της Γλυπτοθήκης Καπράλου.

Η συλλογή που φιλοξενείται στην Παπαστράτειο Δημοτική Βιβλιοθήκη, αποτελείται από εξήντα έργα μικρού και μεγάλου μεγέθους, που διακρίνονται για την πλαστική αλήθεια τους και την εσωτερικότητα των μορφών τους. Ανάμεσά τους, η εμβληματική μορφή της “Μάνας” του γλύπτη.

Η Γλυπτοθήκη του Αγρινίου “Χρ. Καπράλος” είναι ανοιχτή στο κοινό και αποτελεί σημείο αναφοράς και μελέτης για τους εκπαιδευτικούς και το μαθητικό πληθυσμό του Νομού Αιτωλοακαρνανίας.

Στοιχεία Επικοινωνίας:

Διεύθυνση: Τέρμα Παπαστράτου, τηλέφωνο 2641033568

Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή: 8:30 π.μ. – 13:00 μ.μ. και 16.30 μ.μ. – 19.30 μ.μ., Σάββατο: 09:00 π.μ. – 13:00 μ.μ., Δευτέρα: κλειστά

Λαογραφικό Ιστορικό Φιλολογικό Μουσείο Αιτωλοακαρνανίας

loagrafikos

loagrafiko

Το Λαογραφικό Ιστορικό Φιλολογικό Μουσείο Αιτωλοακαρνανίας, ιδρύθηκε από τον “Παναιτωλοακαρνανικό Σύλλογο Γυναικών” με πρωτοβουλία της προέδρου του κας Μαίρης Χρυσικοπούλου και με αφορμή τις εκθέσεις: “Παραδοσιακά Ψωμιά Νομού Αιτωλοακαρνανίας” και “Υφαντική Λαϊκή Τέχνη”.

Το Μουσείο καλύπτει στο σύνολό του μια χρονική περίοδο 100 ετών, από την Επανάσταση του 1821 μέχρι το 1920. Τα αντικείμενα προέρχονται κυρίως από την περιοχή του Αγρινίου. Παράλληλα όμως στεγάζει και υλικό από όλη την Ελλάδα.  Τα εκθέματα, περίπου 2.500, καλύπτουν τους εξής τομείς: αστικό δωμάτιο, ιστορικό τμήμα, θρησκευτικό, νομισματικό, φιλολογικό, αγροτική καθημερινή ζωή, παραδοσιακές καλλιέργειες, το υφαντό, το ψωμί, Καραγκιόζης, θέατρο, μνήμη Μικράς Ασίας, λαογραφική βιβλιοθήκη, αίθουσα εκδηλώσεων. Και σε λεπτομέρειες: φορεσιές, δαντέλες, κεντήματα, υφαντά, ξυλόγλυπτα, φωτογραφίες, έγγραφα, έπιπλα, οικιακά σκεύη, εργαλεία. Το μουσείο συνεργάζεται με όλα τα αντίστοιχα μουσεία και οργανισμούς της Ελλάδας, οργανώνει διάφορες εκδηλώσεις, όπως ξεναγήσεις, διαλέξεις, μορφωτικές εκδρομές, εκθέσεις, συνέδρια, εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά κ.λπ.

Στοιχεία Επικοινωνίας:

Διεύθυνση: Κέντρου 20, τηλέφωνο: 2641031021

Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή: 11:00 π.μ. – 1:00 μ.μ. και μετά από συνεννόηση οποιαδήποτε ώρα και μέρα.

Αθλητικό Μουσείο

athlitiko_mouseio

Το Αθλητικό Μουσείο Αγρινίου δημιουργήθηκε από τη Γυμναστική Εταιρεία Αγρινίου και από το Σύλλογο Φίλων Αθλητικού Μουσείου Αγρινίου (Σ.Φ.Α.Μ.Α). Η ιδέα καθώς και το υλικό που εκτίθεται ανήκουν στον παλιό αθλητή, προπονητή και συλλέκτη, Διονύση Μπαρμπαρούτση. Στόχος του αθλητικού μουσείου είναι να αποτελέσει χώρο αθλητικής ψυχαγωγίας και δημιουργίας, συμβάλλοντας στην αθλητική γνώση, την κουλτούρα και την καλλιέργεια του κόσμου και δίνοντας, ταυτόχρονα, τη δυνατότητα σε σχολεία και σε ομάδες μαθητών να δημιουργούν τη δική τους αθλητική έκθεση.

Το υλικό του αθλητικού μουσείου εκτίθεται σε 60 προθήκες, σε χώρο 250 τ.μ. Το υλικό αποτελείται από: εισιτήρια και αφίσες ολυμπιακών αγώνων, καρφίτσες, νομίσματα, γραμματόσημα, μικροαντικείμενα, αυτόγραφα Ολυμπιονικών, 9 Ολυμπιακές δάδες, στολές εθελοντών και λαμπαδηδρόμων από τις τελευταίες 5 Ολυμπιάδες, καθώς και πολλά συλλεκτικά αντικείμενα.

Στοιχεία Επικοινωνίας:

Διεύθυνση: Πλατεία Παναγοπούλου, τηλέφωνο: 2641024767

Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Δευτέρα έως Παρασκευή: 09:00 π.μ.-1.30 μ.μ. και 18:00 μ.μ.- 8.30 μ.μ.

Βιομηχανικά και Ιστορικά Κτήρια

Η ιστορία του Αγρινίου συνδέεται με πολλά σημαντικά πετρόχτιστα κτήρια, παλιές καπναποθήκες, ιστορικούς ναούς και διατηρητέα. Τα κτήρια αυτά αποτελούν μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου με ιστορικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον.

Καπναποθήκες

Η Ιστορία της πόλης του Αγρινίου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον καπνό. Τα κτήρια των καπναποθηκών είναι χώροι που έχουν σαφώς ιστορική, αρχιτεκτονική και πολιτιστική αξία για την πόλη. Αποτελούν δε σημεία αναφοράς στον πολεοδομικό της χάρτη.

Στις αρχές του εικοστού αιώνα η παραγωγή και η καπνεμπορία βρίσκονται στο απόγειό τους στην πόλη του Αγρινίου. Η εκλεκτή ποιότητα των αγρινιώτικων καπνών, η τεχνογνωσία των καπνεργατών του Αγρινίου, αλλά και το άριστο μάρκετινγκ των Αδελφών Παπαστράτου, Αδελφών Παναγοπούλου, Αδελφών Ηλίου, Αδελφών Παπαπέτρου, καθιστούν περιζήτητα τα Αγρινιώτικα καπνά στις αγορές του εξωτερικού. Επιπρόσθετα οι Αφοί Σακελλαριάδη, Αφοί Κόκκαλη, ο Θεμ. Καπέρδας, ο Αβαρίκος και ο Καμποσιώρας, ο Βασ. Παπαβασιλείου και ο Χαρ. Φαρμάκης, έκαναν το Αγρίνιο ένα από τα πιο ξακουστά κέντρα καπνοπαραγωγής και καπνεργασίας της χώρας.

Αποθήκες Παπαπέτρου

 

 

Η μορφή των χώρων καπνεργασίας του Αγρινίου ακολουθούσε απολύτως τη λειτουργία τους. Καθώς χρειάζονταν φως στην επεξεργασία και σκιά στην αποθήκευση, αρχιτεκτονικά οι αποθήκες εξασφάλιζαν φως ψηλά και σκιά χαμηλά. Ως συνέπεια, στον πρώτο όροφο στιβάζονταν τα ανεπεξέργαστα καπνά πάνω σε ξύλινα τελάρα, γνωστά ως κρεβαταριές, ώστε τα καπνόφυλλα να αερίζονται και να προστατεύονται από το σάπισμα. Περιμετρικά υπήρχαν ανοίγματα που εξασφάλιζαν τον αερισμό του χώρου, ήταν όμως μικρά, για να περιορίζουν το φωτισμό. Στο δεύτερο όροφο γινόταν η επεξεργασία. Συμμετρικά με τον πρώτο όροφο φτιάχνονταν παράθυρα περιμετρικά, με μεγαλύτερο όμως άνοιγμα, για να εξασφαλίζουν περισσότερο φως. Το εσωτερικό των καπνομάγαζων ήταν ενιαίο και οι στέγες ξύλινες τετράριχτες και καλύπτονταν από βυζαντινά κεραμίδια.

 Αποθήκες Παπαστράτου

Ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό όλων αυτών των κτιρίων  είναι ότι διέθεταν μόνο μια πόρτα κι αυτή με σχετικά μικρό άνοιγμα, αν σκεφτεί κανείς ότι επρόκειτο για δημόσια κτίρια βιομηχανικού χαρακτήρα. Οι καπναποθήκες του Αγρινίου, έπαυσαν από καιρό να είναι οικονομικά χρήσιμες και εκμεταλλεύσιμες. Άλλες έχουν δωρηθεί και άλλες έχουν κατεδαφισθεί.

Σιδηροδρομικός Σταθμός

 Οι Σιδηρόδρομοι Βορειοδυτικής Ελλάδος (Σ.Β.Δ.Ε) κατασκευάστηκαν για την εξυπηρέτηση της επιβατικής και εμπορικής κίνησης της κοιλάδας του Αχελώου, με στόχο να επεκταθούν προς Ήπειρο και Θεσσαλία, κάτι όμως που δεν έγινε ποτέ. Οι εργασίες κατασκευής της γραμμής ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 1888 στην γραμμή Μεσολογγίου – Αιτωλικού – Αγρινίου. Τον Οκτώβριο του 1890 αρχίζει η λειτουργία της γραμμής Μεσολογγίου – Αγρινίου.  Τον Οκτώβριο του 1970, σταματούν να λειτουργούν οι μηχανές γιατί η εκμετάλλευσή τους είναι ελλειμματική. Μέρη των γραμμών και των διάφορων εγκαταστάσεων διατηρούνται.

Σήμερα ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός των Σ.Β.Δ.Ε. στο Αγρίνιο είναι ένα κτήριο ιδιαίτερης αισθητικής αξίας και χαρακτηρισμένο από το Υπουργείο Πολιτισμού ως νεώτερο μνημείο και χρησιμοποιείται ως χώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων από τον Δήμο.

Το αρχοντικό Ξυνοπούλου

Το αναγεννημένο αρχοντικό Ξυνοπούλου είναι ιδιοκτησία της ΔΕΗ Αγρινίου και στεγάζει τις υπηρεσίες εξυπηρέτησης των πελατών της. Πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα νεοκλασικά της πόλης του Αγρινίου, που διατηρήθηκε και ανακατασκευάστηκε με απόλυτο σεβασμό στην αρχική του μορφή. Η δεσποτική του παρουσία στην πλατεία Παναγοπούλου (Σιντριβάνι) από το 1902, συμβάλλει καθοριστικά στην ποιοτική αναβάθμιση της ευρύτερης περιοχής.

Η Δημοτική Αγορά Αγρινίου

 

 

Η δημοτική αγορά του Αγρινίου, ευρύτερα ονομαστή και ως “Λαχαναγορά”, κτίστηκε το διάστημα 1930-1933 με μελέτη και επίβλεψη του Βασίλειου Κουρεμένου και εργολαβία του Γ.Ι. Γούναρη, πολιτικού μηχανικού. Δήμαρχος εκείνης της περιόδου ήαν ο Ανδρέας Παναγόπουλος, όπως αναγράφεται στις προσόψεις και των δύο εισόδων. Βρίσκεται στο κέντρο του Αγρινίου, δίπλα στην πρόσφατα διαμορφωμένη για την ανάδειξή του πλατεία Δημάδη, πολύ κοντά στην κεντρική πλατεία και στον εμπορικό πυρήνα της πόλης. Περιγράφεται από τις οδούς Σκαλτσοδήμου και Κοραή δημιουργώντας μια διαμπερή ένωση των δύο με τις εισόδους του. Για πολλά χρόνια αποτέλεσε το κυριότερο κέντρο διεξαγωγής εμπορικών δραστηριοτήτων. Αρχικά λειτουργούσε ως ψαραγορά και στη συνέχεια ως λαχαναγορά μέχρι και τη δεκαετία του ’90, όπου διακόπηκε οριστικά η λειτουργία του και άρχισε η φθορά από την παραμέλησή του.

Το 1990 το κτίριο μετονομάζεται σε “παλιά Λαχαναγορά” και θεωρείται ακατάλληλο για την παλιά του χρήση μένοντας σε μια μακρά περίοδο “αναμονής”. Η δημοτική αγορά ευτυχώς γλιτώνει από το σίφουνα της πολιτικής της εργολαβικής ανοικοδόμησης που έπληξε και το Αγρίνιο, και φτάνει σήμερα, “ακόμη ζωντανή”, να ξανατραβά τα βλέμματα πάνω της. Σίγουρα το όνομα του Κουρεμένου έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιβίωσή της και στην επιλογή της από ερευνητικό πρόγραμμα του Ε.Μ.Π που οδήγησε στη μελέτη αποκατάστασης και μετατροπής της σε πολιτιστικό κέντρο. Το κτήριο πρόκειται να στεγάσει γλυπτοθήκη και εκθετήριο για τα τοπικά προϊόντα.

 

Το Κτήριο της Τράπεζας της Ελλάδος

trapeza_tis_ellados

Τη δική τους σφραγίδα στην ιστορία και την αρχιτεκτονική του τόπου άφησαν τα δύο ιστορικά κτήρια της Τράπεζας της Ελλάδος, που έχουν χαρακτηριστεί ως μνημεία και που εμπεριέχουν ιδιαίτερα στοιχεία αρχιτεκτονικής και καλλιτεχνικής αξίας, με χαρακτηριστικές αναφορές στο ρεύμα του νεοκλασικισμού. Δίκαια διεκδικούν μια θέση ανάμεσα στα ωραιότερα κτήρια της αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς.

Το Αρχοντικό Σωχωρίτη

Η οικία Σωχωρίτη χαρακτηρίστηκε το 1979 ως: “Ιστορικό μνημείο και έργο τέχνης, που χρειάζεται ειδική προστασία, διότι είναι αξιόλογο δείγμα της αστικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα και τα εσωτερικά διακοσμητικά του στοιχεία αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα της λαϊκής τέχνης της περιόδου αυτής”, με βάση απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού [ΦΕΚ 194/Β/24-2-1979, 1743]. Από το συγκρότημα του αρχοντικού σήμερα σώζεται μόνο το τμήμα του οχυρωμένου περίβολου και η κεντρική οικία κτισμένη με εμφανή οχυρωματική αρχιτεκτονική.

Μνημεία

Το μνημείο των πεσόντων στο Αγρίνιο

mnimeio_pesonton

Κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης του μνημείου που βρίσκεται στην πλατεία Δημάδη είναι ο Πελταστής (ελαφρά οπλισμένος πολεμιστής) που πέφτει γυμνός, με την ασπίδα του ως αμυντικό όπλο. Πίσω του, σαν χορός αρχαίας τραγωδίας, παρακολουθούν τη σκηνή του θανάτου του, η Νίκη-Πατρίδα που τον στεφανώνει, ο πολεμιστής του αγώνα του 1821, ο στρατιώτης των πολέμων του 20ου αιώνα και ο Βυζαντινός Διγενής που προάσπιζε επί αιώνες την χώρα και τον πολιτισμό της. Το βλέμμα όλων είναι στραμμένο στην απεραντοσύνη, στον κόσμο των μακαρίων και φαίνονται ήρεμοι, σίγουροι για την θυσία τους και την τελική πράξη.

Η Παρθένα του Σώχου

parthena_soxou

Στο νεκροταφείο του Αγρινίου βρίσκεται η “Παρθένα του Σώχου” και κοσμεί τον τάφο της οικογένειας Παπαβασιλείου. Είναι έργο του γνωστού γλύπτη Αντώνη Σώχου (1888 – 1975), φιλοτεχνημένο το 1925, με παραγγελία του Βασιλείου Παπαβασιλείου. Είχε εκτεθεί και είχε βραβευθεί στο Παρίσι, πριν μεταφερθεί στο Αγρίνιο. Η Κόρη έχει το μελαγχολικό και “απόμακρο” ύφος του επιτύμβιου. Το βλέμμα δεν κατατείνει στα αισθητά, είναι στραμμένο σε νοητούς ήλιους. Ίσως έτσι να είναι και περισσότερο δυναμική. Η θλίψη της Παρθένας παραπέμπει κατευθείαν στην αρχαία ελληνική πλαστική και στους τάφους του Κεραμεικού.

Η Μικρασιάτισσα : Μνημείο Μικρασιατών προσφύγων
Άγιος Κωνσταντίνος Δήμου Αγρινίου

mikrasiatisa

Το μνημείο φιλοτέχνησε ο γλύπτης Θύμιος Πανουργιάς και τοποθετήθηκε στην κεντρική πλατεία του Αγίου Κωνσταντίνου το 2009. Σύμφωνα με τον δημιουργό, οι τρεις παράλληλοι κύκλοι της βάσης του μνημείου – σύμβολο των τριών μεγάλων ιστορικών περιόδων -,  παραπέμπουν στο στρογγυλό της ορχήστρας του αρχαίου θεάτρου, όπου η κεντρική φιγούρα της γυναίκας στο μέσο, θυμίζει την κορυφαία του χορού αρχαιοελληνικού δράματος. Με την κίνηση της, τις θέσεις των χεριών της και το δέσιμο του μαντηλιού, αποτυπώνει τη θλίψη, την απελπισία και την απόγνωση  όλων αυτών των ανθρώπων, που εξαναγκάζονται να αποχωριστούν τον βιόκοσμό τους, την περιουσία τους και τα υπάρχοντά τους.

Η βάση του πεντάφωτου λυχνοστάτη της πλατείας

Στις αρχές 20ου αιώνα, η πλατεία Δημοκρατίας (κεντρική πλατεία), που τότε ονομάζονταν Μπέλλου, στο κέντρο της είχε έναν πεντάφωτο λυχνοστάτη. Ο λυχνοστάτης στηριζόταν σε στύλο με χυτό μέταλλο κι αυτός πάνω σε πολύγωνη μαρμάρινη βάση. Στις πλευρές της βάσης υπήρχαν ποικίλα εγχάρακτα σχέδια και σε μια από αυτές το όνομα του Δημάρχου Μιχαήλ Μπέλλου. Τον Αύγουστο του 2010, η δημοτική αρχή επανατοποθέτησε την βάση στην πλατεία και κατασκεύασε νέο λυχνοστάτη.

Δημοτικό Πάρκο Αγρινίου

 

 

Το Δημοτικό Πάρκο είναι  σήμερα ο μεγαλύτερος δημόσιος ελεύθερος χώρος ξεκούρασης και αναψυχής της πόλης του Αγρινίου. Καλύπτει συνολικά 54 στρέμματα. Η ιστορία του αρχίζει εδώ και ογδόντα έξι περίπου χρόνια, όταν το 1919 η οικογένεια Παπαστράτου αγόρασε από τον ποιητή Κωνσταντίνο Χατζόπουλο μια σημαντική έκταση στα όρια του παλαιού σχεδίου πόλης, την οποία μέσα στα επόμενα χρόνια διαμόρφωσε σε πρότυπο πάρκο για τους κατοίκους του Αγρινίου.